Popularne Posty
Długa, skomplikowana historia Disneya z dziwnymi postaciami
Projekt: Dana Tepper / Zdjęcia dzięki uprzejmości Disneya Konserwatywne grupy wezwały do bojkotu Disneya w związku z wiadomościami, że rodzinne studio zaprezentuje swój pierwszy `` wyłącznie gejowski moment '' w remake'u na żywo Piękna i Bestia . Dyrektor Bill Condon powiedział brytyjskiemu magazynowi dla gejów Nastawienie że Le Fou, niezdarny pomocnik grany przez Josha Gada, zostałby przedstawiony jako wesoły. „LeFou to ktoś, kto jednego dnia chce być Gastonem, a innego chce pocałować Gastona” - powiedział Condon. - Jest zdezorientowany, czego chce.
Po tym ogłoszeniu ewangelicki kaznodzieja Franklin Graham ostrzeżony że Disney próbuje „wepchnąć program LGBT do serc i umysłów… dzieci”. Konserwatywna blogerka mamusi anulowany jej podróż do Walt Disney World z powodu kontrowersji, podczas gdy samochód drive-in w Alabamie już tak odmówił aby wyświetlić film. Rosja dalej ogłosił że Piękna i Bestia otrzyma ocenę 16+ ze względu na obawy, że adaptacja naruszy krajowe przepisy dotyczące „propagandy gejowskiej”.
Luz jest nadmierny z wielu powodów. Chociaż Disney zajmuje się marketingiem Piękna i Bestia jako duży krok naprzód dla studia, rozkwitająca seksualność Le Fou otrzymuje tylko przemijające uznanie - pomijając mrugnięcie i przegapisz to, co jest dla widzów LGBT bardziej wielkanocnym jajkiem niż pełnometrażowym wyjściem. Ale tak naprawdę Mouse House ma długą i skomplikowaną relację z queerową reprezentacją. Le Fou może być pierwszą postacią, którą Disney otwarcie rozpoznał jako homoseksualistę, ale to nie znaczy, że osoby LGBT nie były tam przez cały czas.
Disney Sean Griffin dosłownie napisał książkę o gejowskiej historii Disneya. W Tinker Belles i Evil Queens: The Walt Disney Company od środka , argumentuje, że nawet od najwcześniejszych lat istnienia studia, queerowe narracje były dostępne dla widzów, którzy chcieli czytać między wierszami. W 1939 roku Disney wygrała Oscar dla najlepszego filmu krótkometrażowego za „ Byk Ferdynand , ”ośmiominutowy film o sennym byku, który nie spełnia oczekiwań męskości. „Wszystkie inne byki najbardziej chciały walczyć na walkach byków w Madrycie, ale nie Ferdynand” - wyjaśnia narrator. - Nadal lubił siedzieć cicho pod drzewem korkowym i wąchać kwiaty. Ferdinand zostaje ostatecznie schwytany i zmuszony do debiutu na ringu, ale odmawia walki. Kiedy byk widzi bukiet stokrotek, który nosi torreador, jest zbyt zachwycony ich zapachem, by walczyć.
miecz art online 3 data premiery
„Byk ma długie rzęsy i wiele zniewieściałych cech, ale komiks nie ocenia go jako strasznego” - mówi Griffin. „To niekoniecznie gejowskie, ale zdecydowanie queerowe”.
Le Fou może być pierwszą postacią, którą Disney otwarcie rozpoznał jako homoseksualistę, ale to nie znaczy, że osoby LGBT nie były tam przez cały czas.
Dla nieznajomych istnieje subtelna różnica między tymi dwoma wyrażeniami. Podczas gdy „wesoły” odnosi się do ludzi, którzy lubią członków tej samej płci, „queer” jest tym zwrotem zerwał się w kręgach akademickich na początku lat 90. Słowo to jest używane zarówno jako termin ogólny dla społeczności LGBT, jak i uosabia pojęcie różnicy. Być „queer” oznacza zastępować Innego, niezależnie od tego, czy chodzi o orientację seksualną, czy o zachowanie płci poza normą. To może być trudne do zdefiniowania, ale kiedy to widzisz, poznajesz queerowość.
Niechętny smok , do krótki wyprodukowany w 1941 roku, jest niezwykle queerowy, nawet jeśli niekoniecznie jest homoseksualny. Bezczelny smok zgodzi się na pojedynek tylko wtedy, gdy on i rycerz `` naprawią '' zawody: mężczyźni pędzą do jaskini, w której brzęczą garnkami i patelniami, udając, że walczą na śmierć i życie, podczas gdy w rzeczywistości po prostu piją herbata. Kiedy obaj wychodzą ze swojej kryjówki, zaczynają na siebie szarżować i - po zderzeniu - są otoczeni gigantyczną chmurą dymu. Za zasłoną dymną rzekomi wrogowie nie próbują się nawzajem zabijać; tańczą delikatnego walca, podczas gdy smok udaje, że woła o pomoc.
Disney Wczesne pozytywne wyobrażenia studia o queerowości odeszły na dalszy plan po coraz większej kontroli w ramach platformy Kod produkcji filmowej. Bardziej popularnie znany jako Kodeks Hays, it zabroniony „perwersja seksualna lub jakiekolwiek wnioskowanie”. Griffin mówi, że przed latami czterdziestymi XX wieku postacie queer były w dużej mierze przedstawiane jako „zabawne i głupie”, ale stawały się coraz bardziej synonimami zła.
Alfreda Hitchcocka Lina jest wybitny przykład tego tropu. w Film z 1948 roku , aktorzy Farley Granger i John Dall (obaj byli gejami) zagrali parę tak przekonaną o swojej zdolności do popełnienia idealnego morderstwa, że zapraszają przyjaciół do swojego mieszkania, aby urządzili kolację na miejscu zbrodni. Mężczyźni byli wzorowani na prawdziwych zabójcach Leopoldzie i Loebu, chociaż wszelkie odniesienia do homoseksualizmu bohaterów zostały wyrażone w podtekście. To samo dotyczy Nieznajomi w pociągu , także wyreżyserowany przez Hitchcocka, w którym czarujący psychopata queer przekonuje pasażera tranzytowego, by wymienił z nim morderstwa.
ile jest sezonów ataku na tytana
Griffin mówi, że przez następne pięć dekad Disney „(naśladowałby) ogólny wzorzec kultury zachodniej” przedstawiania osób LGBT jako złoczyńców i potworów. ZA Film edukacyjny w stylu PSA pokazywany w szkołach publicznych W latach pięćdziesiątych XX wieku „Boys Beware” ostrzegał, że niektórzy geje „uciekają się do przemocy”, aby polować na młodych chłopców w publicznych toaletach i publicznych parkach. „Nigdy nie wiadomo, kiedy homoseksualista jest w pobliżu” - deklaruje PSA. - Może wyglądać normalnie, a kiedy odkryjesz, że jest chory psychicznie, może być już za późno.
Disney Griffin wskazuje na lata 1953 Piotruś Pan , która przedstawiała Kapitana Haka jako nadętego dandysa, który, no cóż, poluje na młodych chłopców. Hak ubrany w jasnoróżowy strój nosi komicznie duże pióro w swojej ogromnej pirackiej czapce. Shere Khan, czarny charakter lat 1967 Księga dżungli , została wyrażona przez George Sanders. Sanders, podobno biseksualny, tak wygrała Oscara dla gra subtekstualnie queerowego krytyka teatralnego który szantażuje Eve Harrington (Anne Baxter) do małżeństwa dla pozoru w Wszystko o Ewie . „Jeśli chcesz, aby ktoś wyglądał przerażająco lub nienormalnie, spraw, by był trochę dziwny” - mówi Griffin.
Filmowiec David Thorpe analizuje historię Disneya kojarzenia gejów z nikczemnością Czy brzmię jak wesoły? , dokument z 2014 roku na temat „głosu gejów”. Oprócz wyraźnego seplenienia, mówi Thorpe BAZAAR.com że wiele cech przesyła wiadomość, że jest coś trochę nie tak w postaciach takich jak Jafar, czarny charakter z 1992 roku Aladyn i Scar, antagonista lat 1994 Król Lew .
Disney `` Przez dziesięciolecia filmy Disneya utrwalały stereotyp, że geje są źli, ponieważ nie tylko planują i psują dobre postacie, ale są również źli, ponieważ nie dostosowują się do kulturowych norm dotyczących płci '' - wyjaśnia Thorpe w wywiad telefoniczny. „Mężczyźni są ekstrawaganccy. Używają kwiecistego języka. Mówią bardzo snobistycznie. Często są bardzo wybredni i przywiązują dużą wagę do tego, jak się ubierają. Są kreskówką, zarówno dosłownie, jak i metaforycznie, o tym, kim są geje ”.
Nowszym przykładem jest King Candy , główny antagonista hołdu Disneya dla klasycznych gier wideo z 2012 roku, Rozwal to, Ralph . Ubrany w jasny fiolet, dużą różową kokardkę i serwetkę na kryzę, King Candy to typ Paula Lynde'a, z bezwładnym nadgarstkiem i przesadnymi gestami. Jeśli to nie jest wystarczająco oczywiste, Ralph (John C. Reilly) nazywa rozchichotanego monarchę `` nelly wafer '' w pewnym momencie filmu. To wyrażenie odnosi się do pospolitego sloganu używanego kosztem gejów.
„Mężczyźni są ekstrawaganccy. Mówią bardzo snobistycznie. Przywiązują dużą wagę do tego, jak się ubierają. Są kreskówką, zarówno dosłownie, jak i metaforycznie, o tym, kim są geje ”.
Griffin twierdzi jednak, że Disney „nie jest monolitem”. Nawet gdy studio kręciło filmy, które kodują swoich złoczyńców jako subtekstualnie queerowe, wyprodukowało lata 1991 Piękna i Bestia , na czele której stanął wesoły, producent wykonawczy i autor tekstów Howard Ashman. Ashman, który wygrała Oscara za pracę nad 1989 rokiem Mała Syrenka , zmarły AIDS przed Piękna i Bestia wydanie. W napisach końcowych filmu inni twórcy Ashmana składają mu hołd: `` Naszemu przyjacielowi Howardowi, który dał Syrence swój głos, a Bestii swoją duszę, będziemy na zawsze wdzięczni '' - przesłanie czytać .
Ashman widział podejście Disneya do Jean Cocteau z 1946 roku film o tej samej nazwie mieć przypowieść za chorobę, która pustoszyła jego ciało, gdy pracował nad filmem. Siły, których książę nie może kontrolować, zmieniają go w ohydne stworzenie. Teksty typu: „Nie podoba nam się to, czego nie rozumiemy / w rzeczywistości to nas przeraża / a ten potwór jest przynajmniej tajemniczy” Piosenka mafii 'oddać jawny hołd kulturze paranoi otaczającej HIV / AIDS, szczególnie pod administracja Reagana.
jak norma wzrośnie?
`` (Ashman) został przeklęty, a ta klątwa przyniosła smutek wszystkim tym ludziom, którzy go kochali, i może była szansa na cud - i sposób na zniesienie klątwy '' - powiedział Condon Nastawienie . „To była bardzo konkretna rzecz, którą robił”.
Disney W ostatnich latach Disney poczynił pewne niepewne kroki naprzód, jeśli chodzi o przeniesienie na pierwszy plan tego, co było wcześniej reprezentowane przez kod. Wnikliwi widzowie zauważyli, że w Zwierzogród , aspirująca policjantka Judy Hopps mieszka obok para gejów . Dwa męskie antylopy obok mają to samo nazwisko: „Oryx-Antlerson”. Chociaż było dużo debata czy Elsa, udręczona królowa lodu w Disney's Mrożony , jest lesbijką, a odłóż na bok w filmie pokazuje, że krzepki właściciel Oaken's Trading Post ma męża i dzieci .
wielki brat moc zwycięzcy weta
Jednak członkowie widowni, którzy nie zwracają uwagi, mogą nawet tego nie zauważyć - i być może o to chodzi. Reakcja na seksualność Le Fou może sugerować, że studio w końcu nadrobiło zaległości, przedstawiając na ekranie wybitnego i dumnego geja, ale decyzja jest równie postępowa, co ostrożna.
W oryginalnym filmie Le Fou nie jest gejem. Jest drugim złoczyńcą - przysadzistym, głupkowatym pomocnikiem nadbrzeżnego męskiego przystojniaka Gastona, który żyje zastępczo dzięki seksualnym wyczynom swojego najlepszego przyjaciela. Ale 2017 Piękna i Bestia remiksuje tę postać. Le Fou, ubrany w odcień gorącego różu Captain Hook, najwyraźniej ma latarkę płonącą dla Gastona (w tej roli gejowski aktor Luke Evans ). Krytyk filmowy homoseksualny Michael Musto napisał w Na zewnątrz czasopismo queerowe uczynienie Le Fou wpisuje się w „stereotyp, że geje zawsze pożądają hetero ogierów”.
Ale dając Le Fou łuk, Piękna i Bestia odwraca ten trop. Rozprawiając się z własną seksualnością, Le Fou zaczyna również zdawać sobie sprawę, że jego przyjaciel może nie być tak wspaniały, jak się wydaje. Podczas kulminacyjnej bitwy, w której wieśniacy szturmują zamek, Le Fou zostaje przygwożdżony do ziemi i pomimo jego wołania o pomoc, Gaston nie przychodzi mu z pomocą. W tym momencie Le Fou postanawia zmienić stronę: zamiast walczyć z mieszkańcami o zniszczenie Bestii, dołącza do mieszkańców zamku, aby uratować życie Bestii.
Disney Le Fou w końcu osiąga swój `` wielki moment '' na końcu, ale może nie zadowolić ani publiczności LGBT, która ma nadzieję, że studio wypędzi swoje antygejowskie demony, albo krytycy martwią się, że Disney naciska na „program gejowski”. Podczas bitwy trzech mieszczan zostaje zaczepionych przez Madame de Garderobe, zaczarowaną garderobę dźwięczny Audra McDonald; zmusza ich do noszenia sukienek i damskich peruk. Dwóch mężczyzn jest zniesmaczonych i ucieka z miejsca zbrodni. Trzeci rzuca okiem na swój strój i od razu się zakochuje, uciekając. Mężczyzna w dragach dołącza do Le Fou podczas ostatniego tanecznego numeru podczas wielkiego finału, ale ich przerwa trwa zaledwie sekundę.
Czy myślisz Piękna i Bestia jest przełomowy , niewystarczająco albo dzieło diabła , wojna kulturowa o rozmowę ignoruje fakt, że queerowi odbiorcy od lat przywłaszczają sobie Disneya, czyniąc problem bajecznym. Griffin mówi, że w 1937 roku grupa lesbijek w Chicago urządziła serię imprez znanych jako „imprezy Myszki Miki”. Te spotkania dla podobnie myślących kobiet były nawiązaniem do faktu, że „Myszka Miki” była wówczas powszechnym określeniem dla gejów. Mała Syrenka Ursula była oparty na Divine, co jest czymś w rodzaju komplementu dla muzy Johna Watersa. Od debiutu w kinach 28 lat temu, zmysłowa morska wiedźma stała się popularnym homoseksualnym kostiumem na Halloween. Kruk z RuPaul's Drag Race przywdział wygląd cztery lata temu.
Zmuszenie Mouse House z powrotem do szafy wymazałoby jego złożoną historię w czasie, gdy studio powinno poczynić większe kroki, aby z godnością i szacunkiem przedstawiać queerowe historie. Dzieci LGBT zasługują na to, by dorastać z queerowymi postaciami Disneya, na które mogą patrzeć i naśladować, bez względu na to, co myśli jakiś teatr w Alabamie.