Popularne Posty
Jurnee Smollett on Why Lovecraft Country Is Protest Art
DESIGN BY INGRID FRAHM,HBO Dowiesz się kiedy Kraj Lovecrafta jest włączony, gdy tweety zaczynają napływać w niedzielne wieczory. Jest tu reakcja na strach przed skokiem, przekleństwa w kierunku tamtego złoczyńcy i, zwykle, komentarz Jurnee Smollett na żywo w miksie, połączony z bezczelnymi GIF-ami i retweetami fanów.
„Ktoś dostanie Ruby !!!!! Proszę!!!!!!' ona publikuje podczas jednego odcinka. 'Co!?! Dlaczego!?! Huh !!! W jaki sposób!??' ona wciska się inne . To jak krzyki publiczności teatralnej podczas strasznego filmu, ale w maksymalnie 280 znakach.
Smollett, która gra główną rolę Letitii Lewis, jest zachwycona Kraj Lovecrafta Natychmiastowy fandom. „Wystartował w sposób, którego nigdy nie można się spodziewać ani przewidzieć, a samo zobaczenie, w jaki sposób sztuka wpływa na ludzi, jest bardzo poruszające” - mówi BAZAAR.com. Ale to, co robi na niej większe wrażenie, to zwracanie uwagi widzów na kulturowe odniesienia w wizualizacjach z lat 50.
Chociaż seria horrorów i fantasy obejmuje H.P. Stworzenia i zaklinacze Lovecrafta, zgodnie z interpretacją powieści Matta Ruffa z 2016 roku, showrunner Misha Green również celebruje historię Blacków w swojej wersji, często odtwarzając obrazy z kultowych fotografii Gordona Parks. „Widząc, że wychwytują historyczne aspekty tego wydarzenia i ukłon, za który program płaci, wszystkie małe bryłki i jajka, które Misha tak wspaniale rozłożył, jest to dla mnie bardzo, bardzo ekscytujące” - mówi Smollett.
ile s jest w tym zdaniu
To właśnie podejście Greena do gatunku przyciągnęło Smolletta do projektu. Aktorka, której życiorys sięga od Denise Frazer w Pełen dom do Black Canary w Harley Quinn: Birds of Prey, wcześniej współpracował z showrunnerem serii metra WGN America, Pod ziemią . „Misha znalazła sposób, aby ponownie wyobrazić sobie ten gatunek (horroru) w tak radykalny sposób i skupić się na czarnych głosach i pozwolić nam odkryć naszą radość, zbadać miłość, sekrety, demony, z którymi walczymy, walcząc o rodzinę, a następnie zranienie, którego jesteś w stanie doświadczyć w swojej rodzinie ”- zastanawia się Smollett. „Widząc czarnych ludzi pływających i tańczących, walczących z demonami i uczestniczących w magii, to zaszczyt być częścią czegoś, co wydaje się tak destrukcyjne”.
powiązane historie
Smollett od dawna jest fanem thrillerów, fantazji i science-fiction. „Myślę, że strach ma wielką moc” - mówi. „Widzimy, jak można go uzbroić, prawda?” Ale jako czarna aktorka czuła się wykluczona z nich. „Jako artysta było dość frustrujące, gdy czułem, że nie mogę uczestniczyć w tych gatunkach, ponieważ kochając je tak bardzo, często, jako czarny artysta, czujesz się od nich odcięty - chyba że chcesz być pomocnikiem szkód, zabitych wcześnie lub nie nadających treści fabule, po prostu odrzuconych w sposób, który nie jest zbyt satysfakcjonujący jako artysta. ”
Teraz „przełomowe” działa jak filmy Jordana Peele'a (jest także producentem wykonawczym Lovecraft ), Nia DaCosta’s Cukierkowy facet , oraz występ Reginy King w Strażnicy daj Smollettowi nadzieję.
Nie jest to stracone na widzach Kraj Lovecrafta , który zestawia leśne potwory z białymi czarodziejami supremacji i magicznymi miksturami z rasistowskimi gliniarzami, jest boleśnie aktualny, ponieważ kraj nadal protestuje przeciwko policyjnym zabójstwom i przemocy oraz domaga się sprawiedliwości za przestępstwa, które wydają się niemożliwe do zakwestionowania. „To jest w istocie sztuka protestu” - mówi Smollett o serialu. „Ale co więcej, po prostu mówimy prawdę”.
Ostatnie miesiące były dla gwiazdy „tak dzikim, otrzeźwiającym czasem”, jak dla wielu Amerykanów - okres izolacji, żałoby, niepokoju i niepewności. „Jest takie uczucie zbiorowego żalu, które próbowałem przetworzyć, zbadać i przepracować”.
W środku tego wszystkiego stara się zachować kreatywność; jest zajęta opieką nad swoim młodym synem; uczy się gry na gitarze; przyłącza się do protestu, kiedy tylko może. „Robię, co w mojej mocy, aby wykonać swoją część”.
Przed Tobą Smollett otwiera się bardziej, rozmawiając o tym, jak stworzyła Leti Lewis, sile czarnych kobiet na przywództwie i ponurej aktualności Kraj Lovecrafta .
Leti jest taką kuszącą postacią. Ma potężną i silną wolę, ale ma też tajemniczą przeszłość. Zastanawiam się, jakie były dyskusje między tobą a Mishą Green na temat ożywienia tej postaci.
Omówiliśmy kilka rzeczy. Rozmawialiśmy o godności w obliczu ucisku. Omawialiśmy pragnienie Leti, by być widzianą w czasach, w których wymazywanie czarnych ludzi było tak powszechne, jej pragnienie, aby podnieść kamerę, aby zobaczyć swój lud, udokumentować swój lud, bardzo podobnie jak Gordon Parks. Zrobiłem wiele badań i wróciłem do tej epoki, próbując zrozumieć, jakie elementy środowiska mogą stworzyć Leti Lewis.
To sprawiło, że odkryłem wszystko, od Sundown Towns i przewodnika (plik Zielona Książka ) artystom i pisarzom tamtych czasów. Kiedy masz kogoś takiego jak Gwendolyn Brooks, jej poezja miała tak duży wpływ na budowanie Leti. Świat, który Lorraine Hansberry mógł udokumentować, miał wpływ.
A potem dużo o tym mówiłem, moja babcia miała przydomek Showtime. Była królową piękności, pierwszą czarną panią Galveston w Galveston w Teksasie w latach czterdziestych XX wieku. Dorastając, słyszałem historie, które moja mama, moje ciotki, wujkowie opowiadali o mojej babci. Nigdy jej nie spotkałem, bo zmarła, kiedy moja mama była w ciąży z moim najstarszym bratem. Ale słyszałem historie o tej królowej piękności, tej kobiecie, która potrafiła grać w karty z najlepszymi z nich i piła Jacka i Colę. Urządzała te przyjęcia, była życiem imprezy z muzyką i była samotną mamą czwórki dzieci, które miała po kolei. Na południu w latach pięćdziesiątych tego nie należało robić. Jako samotna mama opiekowała się swoimi dziećmi i pracowała przy sprzątaniu domów białych ludzi, co jest, co ciekawe, coś, co Leti powiedziała, że nigdy nie zrobi.
Nie pozwoliłaby tym ludziom - tym rodzinom, do których weszła - nie pozwoliłaby im odebrać jej godności. Moja mama opowiadała o tym, jak upewni się, że jej sukienka jest wyprasowana, a włosy i makijaż są zrobione. Będzie chodzącym symbolem godności i dumy. Miała tego niezłomnego ducha. To był jej bunt, że zamierzała powiedzieć: „Pomimo, że społeczeństwo próbuje mnie wymazać i pomimo że ci ludzie mi płacą, zaniedbują mnie i źle traktują, nie mogą mnie pozbawić godności”.
„Nikt nie może sprawić, że poczujesz się gorszy bez Twojej zgody”, jak powiedziałaby Eleanor Roosevelt, prawda? Nie udzielaj im tej zgody.
Było tak wiele rzeczy, o których rozmawialiśmy z Mishą. Rozmawialiśmy o tym, co sprawia, że jest tak opanowana? Ma własną seksualność w sposób, którego nie możemy zobaczyć. To ciekawe, odpowiedź, jaką otrzymaliśmy z odcinka 3. Niektórzy ludzie byli zaskoczeni, że była dziewicą. Kiedy uprawiała seks z Ticem, to był jej pierwszy raz. Jedną z rzeczy, które Misha i ja chcieliśmy sprawdzić, była idea kobiecej seksualności, że tylko dlatego, że nie nosi rajstop lub zmysłowo tańczy z facetem i pieprzy się z Ticem podczas robienia tego, nie oznacza to, że jest koniecznie bezładny. Tylko dlatego, że czuje się dobrze w swojej seksualności, jest właścicielem swojego ciała, nie oznacza to, że jest rozwiązła, a nawet doświadczana seksualnie.
Dużo rozmawialiśmy o jej wierze. Wiara odgrywa dużą rolę w postaci Leti, podobnie jak rodzina, odrzucenie rodziny, odrzucenie rodziny. Nie idzie na pogrzeb swojej matki, co było dla mnie jedną z największych wskazówek dla Leti.
isekai maou do shoukan shoujo no dorei majutsu drugi sezon
Odcinek 3 był jednym z moich ulubionych. Scena na końcu, kiedy uwalniasz duchy z piwnicy swojego domu, jest szczególnie mrożąca krew w żyłach. Sam powiedziałeś, że to prawdopodobnie jedna z najtrudniejszych scen, jakie kiedykolwiek musiałeś zrobić. Opowiedz mi trochę więcej o tym doświadczeniu i ożywieniu tej sceny.
Och, naprawdę musiałem poddać się duchowi. Jest to dość symboliczne, ponieważ jednym z tematów, które komunikujemy, jest potrzeba uzdrowienia z naszej przeszłości. A Leti woła imiona przodków, którzy byli torturowani, jednym z nich była Anarcha, kobieta, która była tak brutalnie torturowana w kółko, brutalnie. To znaczy, kiedy czytasz niektóre z tych historii, po prostu nie rozumiesz, jak mogła przetrwać te elementy, te rytualne, nawykowe sesje tortur. To tylko świadectwo silnych ludzi, z których pochodzimy, że wywodzimy się z odporności. Ale Leti jest w miejscu, w którym została zabita i przywrócona do życia, a mimo to nie czuje, że żyje. Sama czuje się jak duch. Tak więc, aby uwolnić przodków i aby ich egzorcyzmować, ona sama musi egzorcyzmować.
czy to źle podrywać dziewczyny w lochu na netflixie?
Musisz zmierzyć się ze swoją przeszłością, aby wyleczyć się z przeszłości. Kiedy Leti mówi: „Jeszcze nie umarłeś. Nadal możesz walczyć ”- uświadomiliśmy sobie z Mishą, Leti mówi to również do siebie. A Jonathan (Majors) był świetnym partnerem scenicznym. O mój Boże. To był moment, w którym każde włókno mojej istoty… Dużo mówię o pamięci krwi, o tym trzewnym, rodowym związku z uciskiem mojego ludu. Czułem, jak całe moje ciało wibruje na poziomie molekularnym.
Musisz zmierzyć się ze swoją przeszłością, aby wyleczyć się z przeszłości.
To był jeden z tych momentów, kiedy cały plan był cichy, kiedy to robiliśmy, co, mieliśmy tak niesamowitą ekipę, że szanowali świętą przestrzeń, w której byliśmy. Ale to było dość wyczerpujące. To był jeden z tych momentów, kiedy czujesz, że właśnie oddałeś każdą część siebie, po prostu dziko porzuciłeś siebie i oddałeś wszystko w służbie tekstowi. I całkowicie wypuściłem głos.
Jonathan był taki słodki. Następnego dnia pojawiłam się w mojej przyczepie i kupił mi całą tę herbatę i miód. Cała obsada, po prostu opiekowaliśmy się sobą i trzymaliśmy się za siebie.
Dynamika między Atticusem a Letim jest naprawdę namacalna. Jak to było budować to z Jonathanem Majorsem na planie?
To było wyjątkowe. Trudno to wyrazić słowami. Myślę, że na początku czuliśmy się nawzajem, jak: „Dobra, kim jest ta osoba? Ok, kim on jest? Ale my, z właściwej strony, naprawdę staliśmy się wspólnikami w zbrodni. Rozwinęliśmy to zaufanie, którego potrzebowaliśmy, aby móc razem pojechać w te miejsca, ponieważ tekst tak bardzo od was wymaga. Chodzi mi o to, że był po prostu partnerem sceny ze snów, kimś, kto, czuliśmy, że się przepychamy i wyzywamy, ale także będąc tam, by się wspierać i mieć się za plecami. Myślę, że rzadko można znaleźć taki poziom koleżeństwa. Ale z taką historią nie bylibyśmy w stanie jej opowiedzieć bez niej.
I było takie wzajemne zrozumienie tej potężnej drogi, którą szliśmy samotnie, ale także prawdziwie delikatny, wzajemny szacunek, którego trzeba, aby to zrobić, podchodzić do tekstu z troską, podchodzić do tekstu z szacunkiem. To było wspaniałe. On jest wielkim talentem, naprawdę jest i jestem bardzo szczęśliwy, że miałem go w tym jako partnera.
Program ma dodatkową warstwę znaczenia, która pojawia się w następstwie ogólnokrajowego, a nawet globalnego, liczenia się z rasą, systematycznym rasizmem i brutalnością policji. Jak myślisz, jakie znaczenie ma opowiadanie tej historii w tym czasie?
Myślę, że wraca do tego, co powiedziała Nina Simone, gdy mówiła: „Obowiązkiem artysty jest odzwierciedlenie czasu”. To jest w istocie sztuka protestu. Ale co więcej, po prostu mówimy prawdę. Niefortunna prawda jest taka, że jako naród systemowy rasizm, na którym ten naród został zbudowany, nie został jeszcze zlikwidowany. Ci, którzy siedzą w miejscu uprzywilejowanym, poprzez działanie lub bezczynność, poparli ten system, podtrzymali ten system. Znajdujemy się w społeczeństwie, w którym skłaniamy się do rzucania sobie nawzajem wyzwań, ponieważ systemu nie może zdemontować jedna grupa ludzi.
Co to znaczy być sojusznikiem? Co to znaczy być naprawdę antyrasistą? Czy sojusznictwo wystarczy? Czy wystarczy powiedzieć, że nie jesteś rasistą? Cóż, jakie są działania , ponieważ poprzez działanie lub bierność popierasz politykę, popierasz ideologię, popierasz teorie, popierasz swój własny przywilej, prawda? Więc jakie działania lub bezczynność wszyscy podejmujemy, aby zdemontować system? Popatrz, ( Kraj Lovecrafta jest) rozrywką na koniec dnia, ale w sztuce jest to, że sztuka ma moc. Możemy zgłębiać te kwestie poprzez sztukę, a Misha zrobiła to w tak sprytny sposób, ponieważ przedstawienie nie jest kaznodzieją. To jest po prostu zgodne z prawdą. Myślę, że ma to większy wpływ, kiedy po prostu mówisz prawdę.
Twoje uwagi na temat sojuszników przywodzą na myśl postać Christiny. Abbey Lee rozmawiała z nami niedawno o swojej postaci io tym, jak jako kobieta chce dopasować się do swoich rówieśników, ale także musi poniżyć Czarnych, aby osiągnąć jakąś władzę. Wydaje mi się, że jest to również współczesne, gdy widzisz nieprzeciętną wersję feminizmu. Zastanawiałem się, czy to do ciebie dotarło.
Mam na myśli, słuchaj. O tym też mogę mówić przez 500 lat. Zasiadam w zarządzie Time's Up i jedną z rzeczy, o których regularnie rozmawiamy, jest intersekcjonalność oraz to, jak sukces i wpływ tego ruchu będzie mierzony jego zdolnością do bycia naprawdę przekrojowym, ponieważ ruchy kobiet z przeszłości , pominięto Czarnych, Czarnych i Brązowych oraz wszelkiego rodzaju kobiety. Dosyć tego. Leti walczy z patriarchatem i białą supremacją. Ale patriarchat korzysta z białej supremacji, a biała supremacja korzysta z patriarchatu. Jedno nie może istnieć bez drugiego. Ciekawe jest zobaczyć, jak uciskani mogą używać narzędzi oprawcy, prawda?
Patriarchat korzysta z białej supremacji, a biała supremacja korzysta z patriarchatu. Jedno nie może istnieć bez drugiego.
małe kobiety: Dallas sezon 3 premiera 2018
Białe kobiety mają przywilej bycia… nie zawsze muszą stawać w obronie innych, ponieważ często skorzystają na tym właśnie systemie, z którym próbują walczyć, prawda? Ciężar czarnej kobiety polega na tym, że mamy podwójne niebezpieczeństwo, że będziemy musieli jednocześnie walczyć z patriarchatem i białą supremacją. Myślę, że te tematy są teraz bardzo aktualne, w bardzo trzeźwiący sposób, ponieważ nie powinny być istotne.
Jak długo będziemy oglądać historie opowiadane w ten sposób i mówić: „Oto, co się teraz dzieje”? To znaczy, mówię cały czas, kiedy ludzie pytają mnie o aktualność Lovecraft : Kiedy od 1619 roku będzie Kraj Lovecrafta a tematy, które badamy, nie są na czasie? Taka jest otrzeźwiająca rzeczywistość naszego narodu. Nadal mówimy o przecinaniu. Nadal musimy mówić ludziom, że jesteśmy dla nas ważni. To znaczy, to fatalne, dobrze?
Absolutnie.
Teraz jesteśmy w branży, w której Ava DuVernay, Gina Prince-Bythewood, Misha Green są rzadkie. Kiedy wchodzą przez drzwi i otwierają gówno, kiedy dostaniesz Avę DuVernay, która prowadzi wszystkie te czarne reżyserki, i kiedy dostaniesz Ginę Prince-Bythewood bijącą rekordy w filmie Netflix lub kiedy Misha Green zakłóca klasykę gatunek, to nie powinno już być rzadkie, ale tak jest.
Dużo pracowałem ze Stacy Smith w USC nad Annenberg Initiative. Robi te niesamowite badania i o którym mówi się fakt, że od 2007 do 2019 roku z ponad 1300 najlepszych filmów 1 procent wyreżyserowały kobiety kolorowe. Jeden procent?! To jest fatalne.
Mam na myśli to śmieszny że dane pokazują, jak kolorowe kobiety są stale odcięte od procesu kręcenia filmów, na każdym poziomie, na szczeblu wykonawczym, za kulisami, przed kamerą.
Jesteś w doskonałej sytuacji, w której możesz pracować z wieloma czarnymi kobietami na czele, w tym z Mishą i reżyserami, takimi jak Victoria Mahoney i Cheryl Dunye. Jakie przesłanie miałbyś dla innych zespołów produkcyjnych na temat znaczenia umieszczania czarnych kobiet na stanowiskach władzy?
Myślę, że jesteśmy w czasie, w którym widzowie chcą zobaczyć, jak rozszerza się ich spojrzenie. Zbyt długo było to proste, cis, białe męskie spojrzenie i nie tak wygląda świat. Historie były tak ograniczone do bardzo wąskiego punktu widzenia, a my jesteśmy głodni, aby zobaczyć świat odbity na ekranie. Tak więc równowaga sił ulegnie zmianie, czy stara gwardia tego chce, czy nie, ponieważ ludzie już na to nie czekają. Po prostu to robią. Ale jest takie piękno i siła w odkrywaniu nowych historii z nowych punktów widzenia i widzisz tego rezultaty. To orzeźwiające. To nowe i ekscytujące uczucie.
Chciałbym tylko rzucić wyzwanie twórcom, aby wyszli ze swoich stref komfortu, dotarli do młodych, czarnoskórych pisarek, reżyserek i producentów, wspierali ich, współpracowali z nimi. W rzeczywistości mają do zaoferowania światu ogromną ilość sztuki. Jestem bardzo podekscytowany tym filmem Frances McDormand ( Nomadland ) w reżyserii Chloe Zhao. To znaczy, nie mogę się doczekać, nie mogę się doczekać, żeby to zobaczyć. Będzie to wymagało większej liczby takich osób, które zrobią to, na przykład: „Och, oni są widzenie nas.'
Jestem podekscytowany, ponieważ jest tak wielu ludzi, którzy nie czekają, żeby ich zobaczyć. Jest tak wielu ludzi, którzy po prostu przychodzą i robią to bez pytania o pozwolenie.
Ten wywiad został zredagowany i skrócony dla jasności.