Popularne Posty
Prawdziwi miejscy kowboje stawiają czoła gentryfikacji
TIMOTHY A. CLARYGetty Images
Gentryfikacja lub to, co można również określić jako współczesny kolonializm, zawsze było inwazyjnym procesem pasożytniczym i poważną szkodą dla społeczności Czarnych. W dzielnicy Strawberry Mansion w północnej Filadelfii gentryfikacja i szkodliwe mandaty miejskie zagrażają przetrwaniu Fletcher Street Urban Riding Club (FSURC), należącej do Czarnych i prowadzonej przez nią grupy jeździeckiej, która wspiera dzieci z sąsiedztwa, ucząc stuletniej tradycji jazdy konnej. jeździectwo miejskie. Walka społeczności z gentryfikacją - i bitwy wielu innych podobnych społeczności - jest odzwierciedlona na dużym ekranie w Netflix Betonowy kowboj .
Film, który jest w 100 procentach fabularyzowany, wprowadza nowy rodzaj westernu, którego akcja nie rozgrywa się na ranczu, ale na ruchliwych ulicach miasta. Przedstawia Caleba McLaughlina jako Cole'a, nastolatka, który po kłopotach w szkole zostaje wysłany do swojego ojca i właściciela stajni, Harpa (granego przez Idrisa Elbę). Historia oparta jest na powieści Kowboj z getta Grega Neriego, a nie prawdziwego założyciela FSURC, Ellisa Ferrella, ale w obsadzie filmu występują prawdziwi członkowie społeczności Fletcher Street Philly'ego i zajmuje się bardzo realnymi i ciągłymi walkami i ideałami, przed którymi stoi dziś klub i podobne grupy, takimi jak walka z gentryfikacją i systemowym rasizmem, rozwijanie osobistych umiejętności uzdrawiania i silnej sieci wsparcia, a przede wszystkim po prostu odzyskiwanie naturalnego prawa do beztroski i jeździć.
Klub jest organizacją non-profit o wielowiekowym znaczeniu historycznym.
Znaczna część kowbojów, którzy istnieli w okresie powojennym, byli czarnymi mężczyznami. W rzeczywistości zgodnie z Smithsonian i historii Afroamerykanów autor , William Loren Katz, „Zaraz po wojnie secesyjnej bycie kowbojem było jednym z niewielu miejsc pracy dostępnych dla kolorowych mężczyzn, którzy nie chcieli pełnić funkcji operatorów wind, dostawczych lub innych podobnych zawodów”. Jednak afroamerykańscy kowboje wciąż zmagali się z rasizmem w miastach, przez które przejeżdżali, wielu otrzymało zakaz jedzenia w niektórych restauracjach lub hotelach, a mimo to nie byli przedstawiani w klasycznych amerykańskich zachodnich filmach, w przeciwieństwie do ich białych odpowiedników. Więc udali się do stanów północnych (i miast takich jak Filadelfia), aby uzyskać więcej możliwości; na północy bycie kowbojem było bardziej opłacalne, ponieważ farmerzy sprzedawali swoje zwierzęta za ponad 10 razy więcej niż w stolicy bydła w Teksasie.
Sam FSURC stał się filarem społeczności w Filadelfii, będąc obecnym w jakiejś formie od ponad 100 lat . Ferrell zaczął wypożyczać konie w Fairmount Park pod koniec lat czterdziestych XX wieku, zdając sobie wtedy sprawę, jak potężna jest jazda konna i jej wrodzona zdolność do zmiany życia młodego człowieka na zawsze. Jego marzenie spełniło się w 2004 roku, kiedy założył nowszą wersję tego, co teraz znamy jako Fletcher Street Urban Riding Club.
Prawdziwy kontekst kulturowy klubu i wpływ na społeczność są nieocenione.
Istnieje wiele sposobów, w jakie koń może zmienić czyjeś życie, a także milion innych sposobów, w jakie konie mogą zmienić społeczność. Jednym z kilku celów FSURC jest umożliwienie czarnym chłopcom i dziewczętom poczucia osobistej wolności i pewności, że społeczeństwo często próbuje się od nich uwolnić, a także dać możliwości społecznościom, które tak często były z nich systematycznie okradane. .
W rzeczywistości wielu chwaliło program jako środek fizjoterapii, który może pomóc wyleczyć cykl pokoleniowej traumy wywołanej przez systemowy rasizm. Albert C. Lynch Jr., inny prawdziwy jeździec, mówi w filmie, że uczenie dzieci jest dla niego tak samo korzystne, jak dla nich. „Myślę, że czerpię więcej radości z oglądania dzieci, których faktycznie uczę, obserwowania, jak to przyswajają, a następnie dostosowują się, a potem wprowadzają zmiany. Nie tylko w stajni, ale także w życiu codziennym ”.